شعر به مناسبت جشن نیکوکاری
ساعت ٥:٤٢ ‎ب.ظ روز شنبه ٢٤ اسفند ،۱۳۸٧  

به مناسبت جشن نیکوکاری

 

به نام حضرت باری تعالی                              که حال بینوا دریاب حالا

دوباره جشن نیکوکاری آمد                              زمان همدلی و یاری آمد

بیا ای دانش آموز دبستان                               شکوفا کن گلی در این گلستان

گلستان قشنگ مهربانی                                 بود از هدیه های آسمانی

پیام دین ما می باشد احسان                             اگر داری کمک کن ای مسلمان

کمک را از علی می باید آموخت                      که بخشید عمر خود را هرچه اندوخت

تقلا کن برای مستمندان                               که اجر این کمک باشد دو چندان

چه آدمها که بی کیف و کتابند                        پی گندم چو موری  در شتابند

چه آدمها که نان شب ندارند                          به یاری شما چشم انتظارند

چه آدمها که بیمار و ضعیفند                          اگر چه ناتوان اما شریفند

چه آدمها که تنها و یتیمند                              به احسان شما اکنون سهیمند

بیاییم با کمک کردن به یاران                          بهاری نو بسازیم در بهاران

چه خوش باشد به جشن مهربانی                      کنیم با بینوایان همزبانی

تهیدستان کنون چشم انتظارند                        برای عیدشان عیدی ندارند

چه سخت است آدمی با دست خالی                 نپرسند از غمش یک لحظه حالی

یتیمان را کسانی می شناسند                        که از درد یتیمی می هراسند

ولی من مطمئنم یک نفر هست                      که گیرد از رفیق بینوا دست

به یاد دوستان دستی برآرید                        نهال عاطفه در دل بکارید

مسلمان هر شب و روزی که آید                 گره از کار همسایه گشاید

                                                                  سروده ی صفرعلی کشوری احمد

مربی پرورشی آموزشگاه شهید سلیم آبادی


کلمات کلیدی: